๐๐๐๐ฉ ๐๐๐ ๐ฃ๐ค๐ ๐๐๐ฉ ๐ข๐ค๐ข๐๐ฃ๐ฉ…?
25-01-2025 |
Weet jij dat moment nog waarop je zeker wist: dit is het? Ik was zeven toen mijn vader vroeg: โ๐๐ฆ๐ญ๐ฌ ๐ฎ๐ถ๐ป๐ช๐ฆ๐ฌ๐ช๐ฏ๐ด๐ต๐ณ๐ถ๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ต ๐ป๐ฐ๐ถ ๐ซ๐ฆ ๐ธ๐ช๐ญ๐ญ๐ฆ๐ฏ ๐ด๐ฑ๐ฆ๐ญ๐ฆ๐ฏ, ๐๐ช๐ณ?โ Ik hoefde er niet lang over na te denken. ๐๐ฆ ๐ค๐ฆ๐ญ๐ญ๐ฐ. Geen twijfel.
Regelmatig repeteerde mijn vader met een vriend die cello speelde. En in plaats van een gewone krul had die cello een prachtig bewerkte leeuwenkop. Het fascineerde me mateloos. En niet alleen hoe het eruitzag, maar vooral de klank: warm, stevig, vol. Misschien wilde ik ook wel iets groots. Iets wat je niet zomaar wegzet in een hoek.
En mijn zus speelde al viool, dus dat was voor mij sowieso geen optie.
Toen ik mijn voorkeur uitsprak, hoorde ik later van mijn vader dat hij dacht:ย โ๐๐ข๐ฅ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ธ๐ข๐ต ๐ฌ๐ญ๐ฆ๐ช๐ฏ๐ฆ๐ณ ๐จ๐ฆ๐ฌ๐ถ๐ฏ๐ฅ?โ Hij zag zichzelf al rijden, met die cello achter in de auto, naar cellolessen, orkestrepetities, etc. Maar ik wist het zeker, ik was vastbesloten. Dit was het. En zo begon hetโฆ
Vijftien jaar lang speelde ik intensief cello. Elke dag, en in elke vakantie. Het bracht me van alles: avontuur, samenwerken met tachtig jonge muzikanten in orkesten, leren luisteren, me voegen in een geheel. Al op jonge leeftijd wekenlang op tournee. En het dwong me regelmatig uit mijn comfortzone te stappen. En discipline? Dat is nooit mijn grootste kracht geweest maar dรกรกr leerde ik het wel.
Sinds het overlijden van mijn vader ben ik weer vaker in de concertzaal te vinden. De muziek brengt me terug naar het nest van vroeger. Herinneringen komen boven. En ik realiseer me opnieuw hoeveel die muziekperiode voor me heeft betekend en hoe het me heeft gevormd. Precies zoals Ian Mckellen het prachtig verwoordde: โ๐๐น๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ช๐ฆ๐ฏ๐ค๐ฆ ๐ฃ๐ฆ๐ค๐ฐ๐ฎ๐ช๐ฏ๐จ, ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ง๐ช๐ฏ๐ฅ ๐ฐ๐ถ๐ต ๐ธ๐ฉ๐ข๐ตโ๐ด ๐ช๐ฏ๐ด๐ช๐ฅ๐ฆ ๐บ๐ฐ๐ถ.โ En dat is precies wat die periode mij heeft gebracht.
Ik vind het fascinerend hoe je soms zรณ zeker kunt weten: dit is wat ik wil. Misschien herken je dat wel. Bij een sport, een andere passie of een andere kunstvorm. Dat je ergens zoveel overtuiging voelt: ๐ฅ๐ช๐ต ๐ช๐ด ๐ธ๐ข๐ต ๐ช๐ฌ ๐ธ๐ช๐ญ. Dat onwrikbareโฆZonder twijfel of het wel kan. Of je er goed genoeg voor bent. Of hoe moeilijk het wordt. Gewoon gรกรกn.ย Geen beren op de weg, geen mitsen en maren. Geen ratio!
Alleen weten: Ja, dit wil ik!
Waar zei jij vroeger vol overtuiging โjaโ tegen?ย En wat zou er gebeuren als je dat gevoel weer eens terughaalt?
