Internationale vrouwendag
08-03-2026 |
Mijn moeder schrok wakker:
“O jee, ik ben dat kind vergeten te voeden.”
Mijn vader keek haar aan:
“Ga maar lekker slapen, dat heb ik al lang gedaan.”
Later vertelde hij dat hij niets fijner vond dan zo’n klein hummeltje ’s nachts in alle stilte een flesje te geven.
Het keurslijf van de traditionele mannelijkheid was hem vreemd.
Toen mijn moeder op haar 47ste, naast haar baan, kunstgeschiedenis ging studeren, nam hij het huishouden grotendeels over.
Hij stond in de keuken, bracht ons naar muziekles en zwom mee tijdens de zwemles.
Alles werd gewoon verdeeld, al nam hij vaak net iets meer voor zijn rekening.
En nog veel later, toen mijn moeder uiteindelijk Alzheimer kreeg en in het verzorgingstehuis zat, bracht hij haar elke avond naar bed.
Hij douchte haar, poetste haar tanden, waste haar haren en wenste haar buonanotte.
Vanzelfsprekend.
Morgen is het 8 maart, Internationale Vrouwendag.
Meestal heb ik het dan over mijn moeder, een feministe avant la lettre.
Maar mijn vader heeft minstens zoveel bijgedragen aan de gelijkwaardigheid.
Natuurlijk nam mijn moeder het voortouw, maar hij stond er vanzelfsprekend naast.
Soms lijkt het alsof alleen vrouwen iets te winnen hebben bij gelijkwaardigheid.
Maar het is geen gunst aan vrouwen, het is geen wedstrijd.
Het blijkt keer op keer een win-win voor beiden.
Mannen hebben er gewoon enorm veel voordeel bij – en dat mag best wat vaker benadrukt worden.
En zo werd het stiekem toch ook een ode aan mijn vader. 😉
Op de Internationale Vrouwendag.
