De schoonheid van imperfectie

15-08-2018 |

Niet tevreden met mezelf en dus ging ik op zoek naar een reis…

Na 25 jaar ontevreden met mezelf, een emigratie van Duitsland naar Nederland in mijn uppie, 9 jaar relatie met een “niet al te makkelijke” man, vervolgens 4 jaar een grote hoeveelheid aan scharrel-vriendjes en stuk gelopen korte relaties, 5 maanden overspannen thuis én geen succes bij de psycholoog te hebben gehad, was het tijd om andere stappen te zetten! Stappen om toch happy met mezelf en mijn omgeving te gaan worden. En zo ging ik op zoek..en begon mijn reis.

De tweede website op internet was gelijk raak. Met de theorie van de Ikken (Voice Dialogue) was ik in een eerdere cursus al mee in aanraking gekomen. Ik kon mij voorstellen, dat een verdere verdieping hierin nogmaals positief uit zou kunnen gaan pakken. Een uitgebreide e-mailwisseling en een lang telefoongesprek later, kreeg ik de bevestiging waar ik op hoopte. En vervolgens was de week en de vlucht bij/naar Mirjam snel geboekt.

Het kon mij niet snel genoeg gaan. Ik had er enorm veel zin in en wist dat Mirjam en ik een fijne klik zouden gaan hebben. Zo vond mijn omgeving deze vakantie dan ook veel spannender dan ikzelf. Om de tijd tot mijn reis te overbruggen heb ik ongeveer alles wat er over Voice Dialogue voor “niet professionals” bestaat gelezen. Achteraf bekeken vermoed ik dat ik daardoor de spanning bij mezelf onder controle wilde hebben en ook heb gehouden.

Als gelukkiger mens weer naar huis gaan

In eerste instantie kwam ik alleen met de wens om stappen vooruit te gaan zetten. Benieuwd naar mijn vaste patronen waarin ik steeds weer verviel en met de hoop als gelukkiger mens weer naar huis te gaan. Op zoek naar antwoorden gedurende mijn reis. Met Mirjam haar hulp waren de echt concrete werkdoelen snel helder. Zij heeft met haar doortastende- en directe manier van vragen stellen, haar eigen mening en haar professionele ervaring de juiste snaar weten te raken. En zo zat ik dus vrij snel snikkend bij haar in de tuin. Wat fijn – mezelf bewust voelen- daar ging het mij tenslotte stiekem ook om.

Gedurende de week kwamen er verschillende “Picasso’s” langs. Getekend door haar én door mij. Allemaal even verhelderend. Twee ervan liggen inmiddels geplastificeerd midden op de eettafel bij mij thuis om mij eraan te herinneren wat ik in Toscane voor inzichten heb opgedaan.

Voice Dialogue

De grootste indruk heeft het gesprek met mijn Ikken op mij gemaakt. Ik had ervoor veel over Voice Dialogue gelezen maar gaf het gesprek vanuit mijn ratio maar een kleine kans van slagen. Aan het einde van de week hadden wij een momentje waarin Mirjam heel kort met mijn verstoten Ik kon praten. Het gesprek met mijn primaire Ik daarentegen was langer en net zo verhelderend. Inmiddels zitten zij achter bij mij in de ‘bus’ dingen te roepen die ik waarneem maar ook steeds beter kan relativeren of opvolgen.

Elke keer als ik nu zeg ‘Ik denk’ gaat er een alarmbel af en word ik eraan herinnerd ook even mijn gevoel bij de gedachte te checken. Ik ben mij er nu veel beter van bewust waar mijn behoeftes liggen en wat ik emotioneel nodig heb.

Naast de sessies helpt de setting natuurlijk ook enorm. Boven op een berg in een prachtige omgeving in een mooi huis, helemaal uit je eigen omgeving. Niets hoeft, het meeste kan, goed eten, lekker likeurtje op het terras en – heel belangrijk – een energiek enthousiaste, authentieke vrouw met een eigen mening en heel veel ervaring. Ik had in die week voldoende tijd om tot rust te komen, te kunnen relativeren en na te denken maar ook gewoon niets te hoeven doen.

Bijzonder was voor mij een stenen beeld in het huis. Elke keer bij het voorbijlopen werd ik weer eraan herinnerd dat onvolmaaktheid (een buikje of bredere heupen) heel mooi kan zijn. Een prachtig kunstwerk! Een foto van dat beeld ligt trouwens ook op de eettafel.

En zo waren er nog veel meer dingen…

 

Een reis op zoek naar mezelf

Heb ik mijn doelen bereikt?

Aan alles komt een einde, dus ook aan deze week. Met heel veel nieuwe informatie en voornemens kwam de reis terug naar huis en kon ik gelijk ermee aan de slag. Zo zat ik bijvoorbeeld nieuwsgierig op het vliegveld om mij heen te kijken, geprobeerd mezelf open te stellen voor interactie met mijn omgeving. Thuis heb ik een lekkere roman gekocht en in mijn tweede week van de vakantie heb ik alleen maar leuke dingen gedaan. Op zoek naar ontspanning. Ik heb GENOTEN van vrienden en het motorrijden.

Heb ik mijn doelen bereikt? Ben ik mij bewust geworden over de stemmen in mijzelf? Ben ik als een gelukkiger mens naar huis gegaan? Ik ben geneigd om nu te zeggen: ik denk het wel. Het mooie is dat ik dit nu ook zo kan voelen, dus zeg ik: ik voel van wel.

Mirjam, ontzettend bedankt voor deze mooie ervaring en dat jij ook zo veel met mij hebt gedeeld. Jij bent voor mij een heel mooi mens waar ik ook in toekomst nog heel veel van zou willen opsteken. De koffers zijn in gedachten al bijna weer gepakt, want “wer weggeht kann auch wiederkommen”!

 

© Mirjam Boot 2015 | By Websiteanalist