๐ง๐ผ๐ฒ๐ป ๐บ๐ถ๐ท๐ป ๐ฝ๐น๐ฒ๐ฎ๐๐ฒ๐ฟ ๐ฎ๐๐ฑ๐ถ๐๐ถ๐ฒ ๐ฑ๐ฒ๐ฒ๐ฑ ๐ฏ๐ถ๐ท ๐บ๐ถ๐ท๐ป ๐ฒ๐ฒ๐ฟ๐๐๐ฒ ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ด๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ
12-05-2026 |
Deel 1
Bij mijn eerste baan โ een grote uitzendorganisatie โ had niemand het door, maar ik kwam niet alleen, mijn pleaser liep direct aan mijn zijde mee naar binnen.
Niet gevraagd, niet uitgenodigd. Ze kwam gewoon. En ze pakte het podium.
Na drie maanden had ik mijn eerste bila.
Die kamer weet ik nog precies: strak, klinisch, en tegenover me mijn manager die, zoals bijna alle managers daar, tot in de puntjes verzorgd was.
Ze begon met de vraag:
โHoe vind je dat het gaat?โ
In mijn hoofd gingen meteen alle alarmbellen af.
Allemaal tegelijk.
En dan die opmerking daarna die me mijn hele werkende leven is bijgebleven:
โEr kwam nogal een wervelstorm binnen op jouw eerste dag,โ zei ze.
Het voelde alsof ik code oranje was
Dus ik dacht: okรฉโฆ auwโฆ shitโฆ nรณg voorzichtiger zijn.
De volumeknop ging omlaag.
Mijn harde lach werd getemperd.
De grote theatrale ringen gingen in een laadje.
Mijn avontuurlijke reizen โ stilgehouden.
En zo zorgde de pleaser in mij ervoor dat ik netjes in het team paste.
Zodat niemand me lastig vond. Zodat ik erbij hoorde. En vooral: zodat ik niet afgewezen werd.
En dat werkteโฆ voor een tijdje.
De autonoom zat in alle rust in de coulissen, maar klaar voor de spotlight.
Zoals die dag dat ik vakantiekrachten had ingeschreven, de auto instapte en richting de havens van Brugge reed.
Daar lag een Deens fregat.
Ik mocht aanschuiven bij het captainโs dinner.
En daar โ tussen uniformen, verhalen en zee โ was ik volledig in mijn element. Een vleugje theater.
Daarna kroop ik heerlijk in mijn kooi, begeleid door het constante ritme van het aggregaat.
Tot de orde van de dag
Terug naar huis nam de brave broeder in mij het weer over: tot de orde van de dag.
Terwijl de avonturier alweer op zoek ging naar het volgende onverwachte moment.
Op maandag vroeg een collega:
โEn, heb je nog wat leuks gedaan?โ
Ik mompelde: โNouโฆ niet zoveel.โ
Dat weekend voelde als een klein stukje vrijheid dat nog geen naam had.
En zo zijn er allerlei stemmen die ons sturen in de keuzes die we maken โ soms om ons vooruit te duwen, soms om ons te beschermen. De kunst is herkennen wie er op dat moment aan het stuur zit.
Volgende week neem ik je mee in het vervolg van dit avontuur.
En laten we zeggen: er meldden zich nog diverse stemmen die de regie overnamen en koers gingen zetten.
